اميد دانشمندان به اينكه روزي از اعضاي پيوندي ساخت سلول‌هاي بنيادي خود استفاده كنند با شكست آزمايش‌ها بر روي موش‌ها، كمرنگ‌تر شد.

به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، پيوند سلولهاي بنيادي القايي شبه جنيني كه اميدها را براي درمان بيماران با بافت خود افزايش داده بود، در موش‌هاي آزمايشگاهي با واكنش قوي سيستم ايمني بدن روبرو شد.

اين نتايج احتمالا منجر به بروز موانعي در مسير دانشمنداني كه بر روي سلولهاي بنيادي القايي شبه جنيني كار مي‌كنند خواهد شد، سلولهايي متنوعي كه اين دانشمندان اميد دارند با استفاده از آنها بتوانند بيماريهاي سخت مانند تحليل و زوال عضلاني، پاركينسون و بيماري‌هاي قلبي را درمان كنند.

سلولهاي بنيادي القايي شبه سلول جنيني مانند سلولهاي بنيادي جنيني قادرند بر گونه‌هاي مختلف بافت در بدن تبديل شوند.

پس از توليد اين سلولها در سال 2006 توسط شينيا ياماناكا در دانشگاه كيوتوي ژاپن از طريق برنامه‌ريزي مجدد سلولهاي پوستي، دانشمندان اميدوارند بتوانند از آنها براي توليد جايگزين‌هاي سالم براي اندام آسيب‌ديده در اثر تصادف يا بيماري استفاده كرد.

با اين حال آزمايشات جديد نشان داده كه سيستم ايمني موشها بسياري از سلولهاي برنامه‌ريزي شده را خارجي تشخيص داده و رد كرده ‌است.

با اينكه اين آزمايش بر روي جوندگان انجام شده، يافته‌هاي جديد باعث بروز ترديدهايي در ميان جامعه پزشكي براي استفاده از اين گونه سلولها در آينده براي انسان شده است.

در آزمايشاتي كه توسط تيمي از محققان دانشگاه كاليفرنيا در سانديگو انجام شده، پژوهشگران سلولهاي بنيادي جنيني و سلولهاي بنيادي القايي شبه جنيني را كه از بافت موشها با استفاده از شيوه‌هاي متفاوت توليد شده بود، گرفتند.

سلولهاي بنيادي جنيني باعث تحريك سيستم ايمني بدن نشدند، در حالي كه سلولهاي بنيادي القايي شبه جنيني واكنش سيستم ايمني را برانگيختند. شديدترين واكنش‌ها مربوط به سلولهاي بود كه با استفاده از ويروس ساخته شده‌بودند.

محققان دريافتند كه دليل رد اين سلول‌ها توسط سيستم ايمني بدن، پروتئيني بوده كه توسط اين سلولها توليد مي‌شود.

به گفته دانشمندان به طور احتمالي مي توان سلولهاي بنيادي القايي شبه جنيني را تحت نظارت قرار داده و آنهايي را كه موجب تحريك سيستم ايمني بدن مي‌شود، دور انداخت.

محققان اميدوارند بتوانند بر اين مشكل با شناسايي راهكارهاي دقيقتر براي توليد سلولهاي بنيادي القايي شبه جنيني با توانايي پنهان شدن از معرض سيستم ايمني فائق آيند.

در اين آزمايش‌ها مشخص شد يكي از دلايل اصلي بروز اين تحريك، پروتئين Oct4 بوده است.

Oct4‌ يكي از عوامل برنامه‌ريزي مجدد است كه براي تغيير سلول پوست به سلول بنيادي القايي شبه جنيني استفاده مي‌شود.

به گفته اين محققان، انسان‌ها و موش‌ها به طور طبيعي سلولهاي توليد كننده اين نوع پروتئين را رد مي‌كنند چرا كه اين پروتئين تنها در دوره رشد جننيني به صورت سريع توليد شده و ممكن است براي اندامگان بزرگسالان خطرناك باشد.

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فناوري استراتژيك