کبوتر دل بی قرار فاصله مشهد الرضا تا مسجد النبی و بقیع را با التهاب طی می کند
گاهی بر بام سقاخانه ی طلایی ماوا می گیرد، گاهی بر گنبد خضرا می نشیند و
گاهی بر زمین بقیع، اما باز هم آرام نمی شود.
رحلت جانگداز حضرت محمد، شهادت کریم اهل بیت و شهادت ثامن الحجج تسلیت باد.
روایت واقعه سوزناک عاشورای حسینی و درد و رنج نورچشمیان حضرت رسول الله (ص) در قاب تصویر سریال مختارنامه . به مدت 3:09
اباعبدالله باتقواترینِ انسانها بود اما نه يك "خوبِ سکولار"
مردم در انتخابات مجلس باید به ریشهي خانوادگی افراد هم توجه کنند.
كليپ عاشوراي 88 را از اينجا دريافت كنيد
سلام بر تو ای ماه خون ماه محرم
سلام بر تو ای ماه خون ، ماه ارزش های ماندگار و آموزه های عبرت ، استواری و غیرت و آزادگی . سلام برتو.سلام
این خیمه های کوچک وبزرگ بر افراشته در دل صحرای سوزان از آن کدام کاروان غریب است؟
الهی بمیرم! این بچه های قد و نیم قد که شوروهلهله کودکانه شان در خشونت ریگ ها و خارهای بی رحم این برهوت گرفتاراست ازکدام تبارمظلومند؟
دریغا ، آن بانوان نجیب از کدام قبیله صبرند که عبایی از نور به سر دارند وحریم حیا وعصمت شان عرق شرم را بر پیشانی زمین و زمان می نشاند و نگاه های نگرانشان غیرت عرب را مجازات می کند.؟
وای برمن ، آن گریه های سوزناک نوزاد شش ماهه کیست که دل آسمان و زمین را به درد می آورد وجان هستی را می گدازد؟
آن دخترسه ساله شیرین زبان ماهرو ،دردانه کدام خانواده است که به پیراهن گلدارش می نازد و با کرشمه های کودکانه نوازش های پدرنازخریده را برای همسالان وا گویه می کند؟.
شگفتا ،این مردان بلند بالا و خورشید رخ کیانند که نوای مناجات و استغاثه هایشان زمین را به آسمان متصل می کند و لطافت صدایشان دل سخت این وادی دهشتناک را نرم می سازد؟
بی قراری و دل واپسی آن مرد علمدار و رشید و ستبر بازو که پروانه وار بر گرد خیمه ها می چرخد و برق چشمان بیدارش دل سیاهی شب را می شکافد از برای چیست؟
عجبا !درآن سوی صحرا کیانند که صدای آختن شمشیرها و نیزه هایشان گوش فلک را می آزارد و نفس های پرکینه و آمیخته با نعره های مستانه برآمده از خوی دنیازدگی وخشونت آنان، صحرا را هم به تنگ آورده است؟
چه مردمانی هستند که سنگدلی و بی رحمی را با میخ های جهل و تعصب به پای ستوران خویش نعل می سازند تا آنگونه که می خواهند بتازند ونگاه غضبناکشان از پس چهره های پوشانده ومخوف ، کشتن ، آتش زدن وغارت کردن نگین ها وخلخال ها را انتظار می کشد؟
خدای من! این صحرای منام ولی مغرور کجاست ؟ دلم می گوید حتما همان شمشیرها نینواست!
سلام بر تو ای ماه خون ، ماه ارزش های ماندگار و آموزه های عبرت ، استواری و غیرت و آزادگی . سلام برتو.
پرسیدم از اشک سرچشمه ات کجاست؟
گفت، صحرای تفیده که نامش نینواست
التماس دعا ...
|
عاشورا هر روز در کربلای دلمان اتفاق می افتد مواظب باشیم "حسین" دلمان به دست "یزید" نفس اماره، تشنه لب شهید نشود! |
|
 که دیده است که جوجه کبوتری توفانزده را تیر و کمان حواله کنند؟ آه، رقیه! بالهای سوخته را طاقت سنگ نیست. لبهای تشنهات را خاک پاشیدند و چشمان به اشک نشستهات را آشنای تازیانهها کردند. خدایا! حجم این همه تاریکی را کدام خورشید، روشن میتواند کرد؟ فریاد جگرخراشت را در خشت خشت خرابه های شام مویه می کنم و وسعت رنجت را با کوهها در میان می گذارم. غبار اندوهت را هیچ بارانی نمی توانده شست. کدام اندیشه پلید...؟ کدام دست، گوشه گیر این خرابهات کرد و شناسنامه مصیبت در دستانت گذاشت؟ کدام اندیشه پلید، چشمهای کوچکت را گریه خیز ماتم ها کرد؟ به کدام جرم، گام های کودکیات را اینچنین آواره صحراها کردند؟ این وقاحت ظالم، از روزنه کدام غار بیرون ریخت که شبهایت را بیستاره کرد و شانه هایت را بی تکیه گاه؟ دیوارهای ستمگر تاریخ، چشم هایت را تحمل نتوانستند و نفسهای معصومت را به چوبها سپردند. زمین، همیشه اینگونه پنجرهها را به باد داده است. اندوهت را میگذاری و میروی ثانیه های محنتبارت، صفحات خیالم را می سوزاند. بر کتیبه های سوخته می نویسمت و وجدانهای بیدار جهان را به قضاوت می طلبم. ناله های کودکیات، خاطر بادها را پریشان کرده است. قناریان تنها، تاریک خرابه را به یاد می آورند و می گریند. پنجرهها، کابوسهای سیاهت را تب می کنند. خارها، پاهای برهنهات را جگرریش می کنند. میروی و کوچکی دنیا را به طالبانش وامیگذاری. اندوهت را بر صورت خرابه میپاشی و می گذری تا به لبخندی ابدی بپیوندی. چشمان سیلی خوردهام طاقت ندارد با گونه هایم خنجرت الفت ندارد سیلی بزن دستان تو غیرت ندارد گفتند آن سر، روی نیزه مال باباست مادر بگو این حرفها صحت ندارد مادر بگو اینقدر بر بابا نتازند چشمان سیلی خوردهام طاقت ندارد از خون و خاکستر جدا کن کفترت را آخر به این گهوارهها عادت ندارد بلعید آتش خیمه ها را آه، مادر! پاهای من دیگر چرا قدرت ندارد |
| كشتي نجات آدميان احتياجي به دريا ندارد. اين كشتي بر روي قطره هاي اشك مقدس كه براي حسين(ع) ريخته مي شود، حركت مي كند. مرحوم علامه جعفري ¤ گويند مي نمي شود از راه گوش خورد من يا حسين مي شنوم، مست مي شوم ¤ برادري به تعداد نيست، به وفاداري است. يوسف(ع) يازده برادر داشت و حسين(ع) تنها عباس را. ¤ مولاي ما حسين عليه السلام بيش از آن كه تشنه آب باشد، تشنه لبيك بود. ¤ گفتم از اينجا تا كربلا چقدر راه است؟ گفت آنقدر كه بگويي « السلام عليك يا اباعبدالله» ¤ اي اشك مثل رود بباري اگر، كم است آتش بگير گريه كه ماه محرم است |
فصل هفتم: فصل تمییز خبیث از طیب ( اتمام حجت)
