قرآن     ‌ و     امام حسین (ع)

اگر قرآن‌ سیدالکلام‌ است، امام حسین سید الشهداست.

اگر در صحیفه‌ی‌ سجادیه‌ درباره‌ی‌ قرآن‌ می‌خوانیم: ‹‹و میزان‌ القسط›› امام حسین (ع) می‌فرماید:(امرت‌ بالقسط)

اگر قرآن‌ موعظه‌ی‌ پروردگار است؛ (موعظه‌ من‌ ربکم) ، امام حسین (ع) در عاشورا فرمود:

عجله‌ نکنید تا شما را به‌ حق‌ موعظه‌ کنم. ( لا تعجلوا حتی‌ اعظکم‌ بالحق)

اگر قرآن‌ مردم‌ را به‌ رشد هدایت‌ می‌کند؛ (یهدی‌ الی‌ الرشد) ، امام حسین (ع) نیز می‌فرماید:

(من‌ شما را به‌ دو راه‌ رشاد دعوت‌ می‌کنم‌)- (  ادعوکم‌ الی‌ سبیل‌ ارشاد)

اگر قرآن‌ عظیم‌ است؛ (والقرآن‌ العظیم)، امام حسین (ع) نیز سوابق‌ عظیمی‌ دارد.(عظیم‌السوابق)

اگر قرآن‌ حق‌ و یقینی‌ است؛ (وانه‌ لحق‌ الیقین) در زیارت‌ امام حسین (ع) نیز می‌خوانیم:

 آنقدر صادقانه‌ و خالصانه‌ عبارت‌ کردی‌ که‌ به‌ درجه‌ی‌ یقین‌ رسیدی. (حتی‌ اتاک‌ الیقین)

اگر قرآن‌ مقام‌ شفاعت‌ دارد؛ (نعم‌ الشفیع‌ القرآن)، امام حسین (ع) نیز مقام‌ شفاعت‌ دارد.(وارزقنی‌ شفاعه`‌ الحسین)

اگر در دعای‌ چهل‌ و دوم‌ صحیفه‌ سجادیه‌ درباره‌ی‌ قرآن‌ می‌خوانیم‌ که‌ پرچم‌ نجات‌ است؛(علم‌ نجاه`)

در زیارت‌ امام حسین (ع) نیز می‌خوانیم‌ او نیز پرچم‌ هدایت‌ است، (انه‌ رایه`‌ الهدی)

محسن قرائتی

اگر قرآن‌ شفادهنده‌ است؛ (و ننزل‌ من‌ القرآن‌ ما هو شفاء) خاک‌ قبر امام حسین (ع) نیز شفاست. (طین‌ قبر الحسین شفاء)