"مرصوص bums "

همانطور که مي دانيم حنجره يک عضو توخالي در جلوي گردن مي باشد به طول ۵ سانتي متر و عرض حدود ۵ سانتي متر که تارهاي صوتي را در خود جاي داده است . حنجره در تنفس ، صحبت کردن و بلع قنش مهمي ايفا مي نمايد .

علائم شايع :

• خشونت صدا که با استراحت دادن به صدا برطرف نمي شود .

• احساس توده در گلو

• گره هاي لنفاوي متورم و سفت در گردن

• کاهش وزن

• احساس درد هنگام لمس کردن حنجره

• سرفه هاي مزمن و طولاني مدت

علل :

استعمال دخانيات يا مصرف بيش از اندازه الکل از شايعترين دلايل ايجاد سرطان حنجره مي باشند .

عوامل افزايش دهنده خطر :

• سيگار کشيدن زياد

• مصرف بيش از حد الکل

• پوليپ هاي تارهاي صوتي

• التهاب مزمن تارهاي صوتي به هر علت

• سن بالاي ۵۵ سال

• جنس مذکر که تقريباً ميزان ابتلا ۴ برابر زنان است .

• نژاد : سياهپوستان احتمال ابتلاي بالاتري نسبت به سفيدپوستان دارند .

• شغل : مشاغلي که در ارتباط با ذرات و غبار اسيدسولفوريک و نيکل در ارتباطند . همچنين کسانيکه در ارتباط با آزبست مي باشند احتمال ابتلاي بالاتري دارند .

عواقب مورد انتظار :

با تشخيص و درمان زودرس اغلب قابل علاج است . ليکن در مراحل پيشرفته غيرقابل درمان محسوب مي گردد . ولي علائم آن قابل تسکين يا کنترل مي باشد . البته با توجه به پيشرفتهاي علمي فراوان در کنترل بيماريهاي سرطاني در طي ساليان اخير ، اميدواري وجود دارد که درآينده درمانهايي مؤثرتر و علاج بخش عرضه گردند .

عوارض :

يکي از مهمترين عوارض بيماري گسترش تومور ( متاستاز ) به ساير نواحي بدن مي باشد که اولاً تهديد کننده حيات است و ثانياً بر حسب بافت مورد تهاجم علائم متفاوتي را ايجاد مي نمايد .

عارضه ديگر مربوط به درمان مي باشد که مانند درمان تمامي سرطانهاي ديگر مربوط به پرتو درماني و جراحي تومور مي باشد که بر صدا ،‌ بلع يا عملکرد لوله گوارش تأثير مي گذارند .

تشخيص :

معاينات اوليه توسط پزشک انجام خواهد شد و در صورت مشکوک بودن به بيماري ،‌ معاينه لارنگوسکوپي همراه با نمونه برداري از تارهاي صوتي ( برداشت قسمتي از بافت جهت بررسي آزمايشگاهي ) مي باشد . البته پزشک در فرايند تشخيص بيماري از روشهاي ديگر شامل سي تي اسکن ، آم آرآي ، اسکن استخواني  و عکس ساده قفسه سينه نيز استفاده خواهد نمود .

درمان :

• اگر در مراحل اوليه تشخيص داده شود ، درمان بصورت پرتودرماني يا برداشت تارهاي صوتي با ليزر بصورت سرپايي قابل انجام است . درمان در مراحل پيشرفته بيماري مستلزم جراحي و خارج کردن تومور و بافتهاي درگير ( لارنژکتومي )‌ و پرتو درماني پس از جراحي است .

• در صورت جراحي ، پس از برداشتن تارهاي صوتي ،‌تکلم درماني جهت آموختن نحوه صحبت کردن بدون تارهاي صوتي ممکن است لازم باشد .

• شيمي درماني معمولاً در اين نوع بيماري کاربردي ندارد و بجاي آن از پرتودرماني استفاده مي شود .

• معمولاً پس از درمان فعاليتهاي طبيعي بدن بتدريج از سر گرفته مي شوند و رژيم غذايي خاصي نيز ضروري نمي باشد . البته پس از جراحي بهتر است مدتي از رژيم درماني مايعات استفاده شود تا التيام بافت صورت گيرد